Linda en de dood

Linda is echt een blad van deze tijd, met antwoorden op eeuwige vragen. Ik weet door de Linda bijvoorbeeld dat het geen wonder is dat ik zo'n watje ben; dat komt doordat ik door een vrouw ben opgevoed. Linda, bedankt.

In de wachtkamer van de tandarts las ik in een oude Linda een ontroerend artikel. Het was een interview met de vrouw van de op 45-jarige leeftijd gestorven schrijver Adriaan Jaeggi. Zij vertelde hoe de laatste periode in het leven van Adriaan verliep, hoe het is om hem te missen en hoe hun twee dochtertjes met het verlies van hun veel te vroeg overleden vader omgaan. Pijnlijk en ontroerend.

Dat soort artikelen staat dus in de Linda. Waarom eigenlijk? Gewoon omdat het drama is waar mensen van houden. Wat heeft de weduwe Jaeggi eraan dat het in de Linda staat? Ik hoop iets.

In het artikel staat dat Adriaan vlak voor zijn overlijden een brief heeft geschreven aan zijn dochters waarin hij vertelt wat ze voor hem betekend hebben. Zou de Linda-redactie moeite gedaan hebben om ook die brief in het blad te mogen afdrukken? Misschien niet, maar over een paar jaar durven ze zelfs dat wel aan, denk ik, want waar een markt voor is, dat moet je niet links laten liggen. Of zou dat voor de Linda-redactie wel echt te intiem zijn?