Recept

  • Dokter, ik ben waar ik wilde zijn, gelukkig en stabiel, maar nu zit ik nog met die ellendige schrijfverslaving.
    Dan schrijf ik u een weblog voor. Tweemaal daags een stukje en u bent er gegarandeerd binnen tien jaar vanaf.

Laatste reacties

  • Ronnie MacNab Euj, Bèrke! Je bent weer in
  • INCH Choffah! Excuses voor de t
  • INCH Mogge Robèèèr, Kan je Twitt
  • Robert Dankjewel. Met dat laatste w
  • EeSiOn Schitterend stukje (net als
  • Robert Leuk. Ik wil weer meer gaan
  • Suzanne Zo Teun, weer onder je stee
  • Robert Die stoute Stef!
  • Miranda Erg grappig. Ik heb hem dus

februari 2010

ma di wo do vr za zo
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
Neem inhoud van deze site over (XML)
web-log.nl, powered by TypePad

« Boze standaardbrief | Hoofdmenu | l'Aquila »

6 april 2009

Bezigheidsklasse

BcGisteren heb ik eindelijk eens een keer Business Class gevlogen en nu kan ik dus uit de eerste hand vertellen hoe dat is aan mensen die dat nog nooit hebben gedaan. Mensen die altijd of regelmatig Business Class vliegen raad ik aan om op een ander weblog hun tijd te gaan verkwisten.

Mijn vrouw, zuigelingetje en ik kwamen drie uur te vroeg aan op het Noorse vliegveld Gardermoen en daarom vroegen we aan de inboekmedewerkster of we misschien mee mochten met een eerdere vlucht. Dat mocht, want er waren nog een paar plaatsen vrij, maar dan moesten we wel genoegen nemen met een stoel in de Business Class zonder te hoeven bijbetalen. Na lang twijfelen gingen we daarmee maar akkoord.

We kwamen vooraan te zitten naast rijke mensen die zich zichtbaar ergerden aan het feit dat gewone reizigers een plaats in de Business Class werd gegund. Toen het eten werd geserveerd door KLM-purser Wil Bout (overigens een aanbeveling, zorg dat je een keer bij haar in het vliegtuig komt!) kregen de mensen om ons heen een hoogwaardig driegangen-ontbijt dat heel uitdrukkelijk en tot opluchting van de veelbetalers NIET aan ons geserveerd werd. Wij kregen een broodje ei.

Het cabinepersoneel heeft van tevoren de namen van de bezigheidklasse-reizigers uit hun hoofd geleerd en daardoor zeggen ze dingen als: “Mr. Rasmussen, would you like a hot towel?” en: “Mrs. Vögelein, is the leg space O.K.?” Onze namen kenden ze niet van buiten en ze vroegen er gelukkig ook niet naar. Wel streek Wil over haar bout, ehm over haar hart toen ze met de bonbondoos langskwam: daar mochten wij er ook eentje uit nemen.

Eigenlijk is vliegen in de Business Class de soms wel drie keer hogere prijs niet waard, vind ik. Je hebt meer beenruimte, maar met mijn korte beentjes heb ik daar net zoveel aan als mijn zeven maanden oude dochter. Ik verdenk de reizigers in die klasse sinds gisteren ervan dat ze daar zitten om op te scheppen. Mijn advies aan zakenmensen met korte benen is dan ook: boek op tijd, vlieg als het even kan Economieklasse en geef de rest van het geld aan een goed doel, bijvoorbeeld het bestrijden van de honger in de Economy Class.

Reacties

Toch ben ik jaloers. Als ik ooit weer naar Australie ga, ga ik business class, want dan kunnen de stoelen tenminste iets verder dan praktisch rechtop naar achteren.

Liever Business Class dan met deep vein thrombosis uit het Transavia veevervoer stuiteren.

En liever miljonair dan veenlijk.

Is er ook nog een showbusinessclass
op cruisehoogte?
Met de drie toppers die zonder pardon en parachute het luchtruim in worden geschoten vanuit een circuskanon?

Haha, daar heb je Gerard weer! En dat die toppers dan landen in het zwembad van Gerard Joling.

Laat een reactie achter